Przez półtora roku Carl Schmitt przeżywał grozę dysfunkcji instytucji publicznych, konfiskaty mienia, wreszcie śmierci. Pytany pod koniec życia, czy pamięta moment, w którym po raz pierwszy zaczął myśleć o świecie w kategoriach różnicy pomiędzy wrogiem a przyjacielem, wskazał na czas rewolucji
Carl Schmitt (1888–1985) należał do grupy niemieckich intelektualistów, którzy mieli w swoich życiorysach mniej lub bardziej bliskie powiązania z nazizmem lat 1933–1945. Powiązania Schmitta były całkiem bliskie, jak o tym świadczy między innymi publikowany tu tekst z 1939/1941 roku, do pewnego
Przygotowany przez Chantal Mouffe zbiór tekstów czołowych myślicieli politycznych (filozofów polityki, politologów) współczesnej lewicy poświęcony myśli i postaci Carla Schmitta. Schmitt, wieloletni członek NSDAP, nazywany „jurystą Hitlera”, a przy tym wybitny teoretyk prawa, eseista, filozof
"Lewiatan" należy z pewnością do najciekawszych książek Carla Schmitta. Jest zwięzłym wykładem jego poglądów filozoficznych, również na państwo i dzieje kultury. A przy tym sytuuje je w horyzoncie bezpośrednich inspiracji Schmitta – myśl Hobbesa stanowiła dla niego bowiem ciągłe wyzwanie i stały
Pisma polityczne klasyka współczesnej myśli konserwatywnej poświęcone między innymi: legitymizacji władzy, formom i tradycji parlamentaryzmu, suwerenności, autorytetowi instytucji jako gwaranta ciągłości kultury i tradycji. Podstawą rozważań autora jest polityczność i wszelkie jej implikacje w
